De eicel

De eicel

Eicellen zijn de vrouwelijke reproductieve cellen. Als de moeder zelf nog een foetus is ontwikkelen de voorganger van de eicel zich al. Tegen de tijd dat de vrouw vruchtbaar is zijn er zo’n 400.000 over.  De eicel is niet in staat zelf te bewegen. De eicel is veel groter dan de spermacellen. De eicel vormt samen met één spermacel een zygote, door versmelting van de kernen. Hierna zal deze uitgroeien tot een embryo.

De opbouw van de eicel

De eicellen groeien van primitieve kiemcellen die in de eierstokken zitten. Elk van hen deel zichzelf herhaaldelijk,waar uit een aantal kleinere cellen, de oögonia ontstaan. De oögonia ontwikkelen zich dan in eicellen.
Zodra de eicel is bevrucht, zal het zich nog meer delen over de loop van een paar uren of dagen. Hierna reist het af naar de baarmoeder waar het wordt ondergedompeld in de afscheiding van de baarmoederklieren.
De eicel is een van de grootste cellen in het menselijk lichaam, ongeveer 0,12 mm.De eicel

De buitenste laag van de eicel heet de Corona radiata. Deze heeft de functie om de eicel te voorzien van de nodige voedingsstoffen. Hieronder zit de zona pellucida, de laag die de spermacel aan de eicel vastklemt en daardoor zeer belangrijk bij de uit eindelijke versmelting van de kernen.

Het cytoplasma is de dooier van de eicel. Dit bevat de celkern. Deze vloeistof bevat ook andere onderdelen van de eicel die helpen bij de ontwikkeling.

De celkern bevind zich in het cytoplasma. In de celkern word de DNA gekopieerd. In de celkern bevind zich o.a. het kernplasma, kernmembraan en de Nucleolus.

De Nucleolus heeft de functie om ribosomaal RNA  te combineren met eiwitten om uiteindelijk ribosomen te vormen.

Reacties zijn gesloten.