De placenta

De placenta

De placenta is het orgaan dat de foetus verbind met de baarmoederwand om opname van voedingsstoffen, de verwijdering van afvalstoffen, en gasuitwisseling via bloedtoevoer van de moeder mogelijk te maken.

De bouw van de placenta

De placenta is gemiddelden 22 cm lang en 2,5 cm dik. Hij weegt meestal tussen de 500 en de 700 gram. Het heeft een donker roodachtig-blauw of karmozijnrode kleur. Het verbindt de foetus door een navelstreng van ongeveer 55-60 cm in lengte, die twee navelstrengslagaders en één navelstrengader bevat. Bloedvaten vertakken zich over het oppervlak van de placenta en worden bedekt door een dunne laag van cellen.

De functies van de placenta

De doorbloeding van de ruimten tussen de placenta en de baby met moederbloed maakt de overdracht van voedingsstoffen en zuurstof van de moeder naar de foetus en de overdracht van afvalproducten en kooldioxide van de foetus in het moederlijk bloed mogelijk.

Afvalstoffen van de foetus zoals leverafvalstoffen, urinezuur en creatinine worden via diffusie door de placenta naar het moederbloed vervoerd.

Antilichamen kunnen via de placenta passeren, ter bescherming van de foetus. Deze overdracht van antilichamen begint al bij 20 weken zwangerschap. Deze immuniteit blijft tot enkele maanden na de geboorte actief. Hierdoor is de pasgeborene beschermd met een kopie van de moederlijke immuniteit, zodat deze de baby beschermen tijdens de eerste maanden.
Verder fungeert de placenta  als een barrière tegen een overdracht van microben van moeder naar foetus. Helaas kan deze overdracht toch plaatsvinden doordat deze barrière niet goed functioneert. Placenta

De placenta scheidt vanaf het begin Humaan choriongonadotrofine af die helpt met het onderhouden en opbouwen van de baarmoeder tijdens de zwangerschap. Humaan Placentaal lactogeen is afkomstig van de placenta, bevordert de groei van de baby en die van de borstklieren van de moeder.

Verder produceert de placenta ook progesteron en oestrogeen welke helpen bij de groei en ontwikkeling van de foetus en de moeder.

De ontwikkeling van de placenta

Ter voorbereiding van de implantatie van de blastocyst, onder gaat het endometrium een verandering. Spiraalvormige slagaders zijn vernieuwd zodat ze minder ingewikkelde en vergroot worden. De toegenomen grootte en het rechter stroompad bevorderen de bloedtoevoer van de moeder naar de placenta.

De placenta begint te ontwikkelen bij implantatie van de blastocyst in het endometrium. De buitenste laag van de blastocyst wordt zogenaamd trofoblast, waarbij het de buitenste laag van de placenta wordt. Deze buitenlaag is verdeeld in twee verdere lagen, de onderliggende laag en de bovenliggende laag. De bovenliggende laag is een meerkernige cellaag die het oppervlak van de placenta omhult. Naarmate de zwangerschap vordert, ontwikkelt de placenta zich verder.
De ontwikkeling van de bloedtoevoer van de moeder naar de placenta is tegen het einde van het eerste trimester voltooid.

Het einde van de placenta

Het einde van de placenta doet zich voor wanneer de placenta zich losmaakt van de baarmoeder. De placenta zal meestal ongeveer 15 tot 30 minuten na de bevalling ook naar buiten komen.

Complicaties met betrekking tot de placenta

  • Voorliggende placenta

Een voorliggende placenta betekent dat de placenta gedeeltelijk of geheel in de onderkant van de baarmoeder is geplaatst. Dit kan er voor zorgen dat de baarmoederhals word afgesloten doordat de placenta deze bedekt. Een voorliggende placenta kan de oorzaak zijn van vaginale bloeding tijdens de zwangerschap, vroege hersenbloeding of een moeilijke bevalling.  Ook draagt het bij aan vroeggeboorte, miskraam en doodgeboren baby’s.

Placenta previa

  • Vasa praevia

Dit is een complicatie waarbij bloedvaten van de placenta naar de navelstreng tussen de baby en de baarmoederhals liggen. Deze bloedvaten bevinden zich dan onbeschermd voor de baarmoederhals. Wanneer de bevalling plaats gaat vinden kunnen deze bloedvaten scheuren, wat leid tot een ernstig bloed verlies. Ook de afknelling of verstrengeling van de bloedvaten of het baby’tje kunnen gevolgen zijn van deze complicatie. Vaak is een keizersnede de beste oplossing.

Reacties zijn gesloten.